Ταρώ : Η ξεχασμένη Γλώσσα των Συμβόλων

Από την Πέμπτη 20 Μαρτίου στις 18:00, ξεκινάμε ολοκληρωμένο κύκλο μαθημάτων* για την εκμάθηση της Ταρώ και των Συμβόλων της . Το κόστος συμμετοχής θα ανέρχεται στα 20 Ευρώ εκτός από το 1^ο μάθημα στο οποίο η συμμετοχή θα είναι 15 Ευρώ , και θα περιλαμβάνει τις εξής ενότητες :

Μάθημα 1^ο : Η προέλευση της Ταρώ - Ιστορική Ανασκόπηση

Μάθημα 2^ο:  H Δομή της Ταρώ

Μάθημα 3^ο , 4^ο , 5^ο:  Εισαγωγή στις Μείζονες Κλείδες

Μάθημα 6^ο , 7^ο , 8^ο , 9^ο:  Εισαγωγή στις Ελάσσονες Κλείδες

Μάθημα 10^ο :  Τρόποι Κατάστρωσης κι Ερμηνείας της Ταρώ

*κάθε μάθημα θα διαρκεί 2 ώρες

Μαριάννα Μπατζέρη

Αχαρνών 63, Αθήνα 10440

Τηλ: 2130264514

Κιν: 697634943

Ε-mail : marianna.batzeri@gmail.com

Οι Κινήσεις και οι Φάσεις της Σελήνης - Μάρτιος 2014

Moon Calendar

Τα έβαψε μαύρα; Πώς θα φτιάξεις τη διάθεση του κάθε ζωδίου

Το αγαπημένο σου πρόσωπο τα έχει βάψει μαύρα για κάποια σοβαρή ή αστεία αιτία; Η αστρολογία μπορεί να σε βοηθήσει να βρεις τον τρόπο να του μεταστρέψεις τη διάθεση!...
ΚΡΙΟΣ
Ο Κριός σου είναι στις μαύρες του; Για εκείνον χαρά ίσον δράση. Κάνε του μια παράτολμη πρόταση, για να του ανεβάσεις την αδρεναλίνη. Κάλεσέ τον να δοκιμάσετε να κατεβείτε με πατίνια τα σκαλιά ή τάξε του ότι θα πετάξεις με ομπρέλα πάνω από τις ταράτσες ως άλλη Μαίρη Πόπινς. Φρόντισε η προετοιμασία του εγχειρήματος να διαρκέσει τόσο, όσο η ακεφιά να του περάσει από μόνη της, διότι ως γνωστόν η εναλλαγή των συναισθημάτων του Κριού είναι αρκετά γρήγορη. Και υποσχέσου του (εκ του ασφαλούς πλέον) ότι την επόμενη φορά θα δοκιμάσετε μαζί το άλμα από το μπαλκόνι με αλεξίπτωτο πλαγιάς.
ΤΑΥΡΟΣ
Για τον Ταύρο, το συναισθηματικό κανάκεμα συνοψίζεται σε κάτι απαλό, κάτι νόστιμο, κάτι απολαυστικό. Προτού πάει το μυαλό σου στο πονηρό (που κι αυτό δεν είν’ κακό), δοκίμασε να σώσεις την κατάσταση με μια λιχουδιά, από εκείνες που αγγλιστί αποκαλούνται comfort foods, κοινώς τροφές της παρηγοριάς. Είναι μαλακές, φίσκα στον υδατάνθρακα που ανεβάζει το ηθικό, εκτός απ’ όταν ζυγίζεσαι, και όταν τις τρως νιώθεις σαν βρέφος ασφαλές στην αγκαλιά της μαμάκας του. Μια γενναιόδωρη μερίδα καρμπονάρα ή ένα κομμάτι τούρτα σοκολάτα εκπροσωπούν επάξια αυτή την κατηγορία. Κι αν το είδος της σχέσης σας το επιτρέπει, προχώρα μετά και στο «πονηρό».
ΔΙΔΥΜΟΙ
Για να παρηγορήσεις ένα Δίδυμο, λάβε υπόψη σου ότι η δυστυχία του συχνά έχει διανοητική βάση και ως εκ τούτου αντίστοιχη θα είναι και η αντιμετώπισή της. Κάνε τον λοιπόν να ξεχαστεί, βάζοντας το μυαλό του να δουλέψει προς την αγαπημένη του κατεύθυνση: την ανάπτυξη επιχειρηματολογίας επί παντός επιστητού, σχετικού ή άσχετου θέματος, από το αν το ΚΚΕ θα ωφεληθεί με την αλλαγή ηγεσίας μέχρι το αν θα σου πήγαινε το μαλλί βαμμένο σε απόχρωση χάλκινο ακαζού (αν μάλιστα είσαι άντρας, το δεύτερο ζήτημα θα αποκτήσει ιδιαίτερο ενδιαφέρον). Κοντράρισέ τον και μετά παραδέξου την ήττα σου. Του έφτιαξες τη μέρα!
ΚΑΡΚΙΝΟΣ
Ο Καρκίνος έχει γενικά την τάση να πιστεύει ότι το παρελθόν ήταν καλύτερο, εκτός κι αν ήταν χειρότερο, που κι αυτό με κάποιο μυστήριο τρόπο τον «φτιάχνει». Κάνε του λοιπόν μια ανάδρομη στις εποχές που η Μανούλα κατάφερνε με αναμφισβήτητη επιτυχία να του παρέχει αγάπη, ασφάλεια και όλα τα σχετικά. Βάλε τον να σου αφηγηθεί τις πιο αστείες στιγμές της ζωής του, και κυλίσου κάτω ξεκαρδισμένος στα γέλια (ελπίζουμε να τα πηγαίνεις καλά από ηθοποιία). Δείξε του ή ζήτα του να σου δείξει φωτογραφίες από περιστάσεις όπου εξακριβωμένα είχε περάσει καλά, μαζί σου ή όχι. Ε, κάτι απ’ όλα θα πιάσει.
ΛΕΩΝ
Οι τρόποι να ανεβάσεις τη διάθεση ενός Λέοντα, συνοψίζονται στην εξής διατύπωση: «Μα πώς τα καταφέρνεις, ρε μεγάλε, ακόμα και σε αυτή την κατάσταση, να είσαι πάντα τόσο …» και εδώ προσθέτεις κάτι το ανεβαστικόν. Θες «δυναμικός»; Θες «πανέμορφος»; Θες «μεγαλοφυής»; Διάλεξε μια σειρά από επίθετα που να εκφράζουν τις αμέτρητες θετικές (για να μην πούμε θεϊκές) ιδιότητες του εν λόγω προσώπου. Ω, ναι, ακόμα και μετά από οποιαδήποτε γκαντεμο-κατάσταση που θα γονάτιζε έναν κοινό θνητό, ο Λέοντάς σου παραμένει ασύγκριτος, και εσύ δεν μπορείς να κάνεις άλλο παρά να εκφράσεις τον θαυμασμό σου. Θα ξαναπάρει τα πάνω του, εγγυημένα.
ΠΑΡΘΕΝΟΣ
Με τον Παρθένο έχε υπόψη σου ότι οι πράξεις μετράνε περισσότερο από τα λόγια. Αμ τι νόμιζες, θα τη βγάλεις άκοπα και αβάδιστα στο μιλητό; Κάνε τον να νιώσει καλύτερα τακτοποιώντας (και απολυμαίνοντας) τον χώρο του, ενόσω εκείνος θα κλαψουρίζει, ψώνισέ του κανένα βιολογικό τρόφιμο να χλαπακιάσει, καθώς από τον καημό όχι μόνο δεν καθάρισε, αλλά ούτε και μαγείρεψε, και βρες του στο Ίντερνετ μερικές αναπνευστικές ασκήσεις για ηρεμία, μια και η κακή διάθεση ως γνωστόν ρίχνει το ανοσοποιητικό. Αυτό το τελευταίο είναι και το καλύτερο επιχείρημα που μπορείς να χρησιμοποιήσεις σε έναν Παρθένο, για ξεπεράσει την κατάσταση της ακεφιάς.

ΖΥΓΟΣ
Ο Ζυγός, αν είναι να βιώσει μια ψυχολογική ντεκαντάνς, θέλει τουλάχιστον ένα ανεβασμένο περιβάλλον για το φχαριστηθεί και λίγο. Ως γνωστόν, καλύτερα να κλαις μέσα σε μια μερσεντές παρά πάνω σε ένα ποδήλατο. Αν δεν σας βρίσκεται η μερσεντές, φτιάξε τουλάχιστον λίγη ατμόσφαιρα, βάλε μια μουσική να παίζει (ηρεμιστική, όχι σκυλοτράγουδα), γέμισέ του ένα (κολονάτο, παρακαλώ) ποτήρι κρασί πάνω από το οποίο θα σου πει τον καημό του… Και στη συνέχεια απλώς παράστησε ότι συμφωνείς στη δραματικότητα της κατάστασης, για την οποία δεν υπάρχει καμία διέξοδος κι ελπίδα. Σαν κρυπτο-αντιδραστικός που είναι, θα αρχίσει να βλέπει από μόνος του τα θετικά.
ΣΚΟΡΠΙΟΣ
Όταν ο Σκορπιός πάρει ανάποδες, έχει προτεταμένο το κεντρί και μπορεί να τη φάει κατά λάθος όποιος βρίσκεται πιο κοντά, γι’ αυτό να είσαι έτοιμος να ακούσεις και καμιά χοντράδα επί προσωπικού. Καλύτερα λοιπόν στρέψε του την προσοχή στα αγαπημένα του θέματα, αυτά που άλλωστε δίνουν ενδιαφέρον στη ζωή (του). Ίντριγκες, συνωμοσίες, παρασκήνια, πρώτα πίσω από το ζήτημα που αποτέλεσε την αιτία της στενοχώριας του και στη συνέχεια πίσω από τα πάντα (είμαστε ή δεν είμαστε όλοι αιχμάλωτοι σε ένα τεράστιο matrix; Τέτοια…). Βάλε τη φαντασία σου να δουλέψει και πλέξτε μαζί τα πιο σατανικά σενάρια. Θα την καταβρεί!
ΤΟΞΟΤΗΣ
Αν ένας Τοξότης έχει τις μαύρες του, και μάλιστα η κατάσταση διαρκεί, εκτίμησέ το σαν ένα σπάνιο φαινόμενο, που χρήζει ιδιαίτερης αντιμετώπισης. Πρώτα απ’ όλα βγάλε τον έξω, σε ανοιχτό χώρο, να τον φυσήξει λίγος αέρας. Αν δεν συνέλθει, ανέβασέ τον σε καμιά μηχανή, κάνα τρενάκι του λούνα παρκ, στο τελεφερίκ, ακόμα και σε ποδήλατο, σε κάτι τέλος πάντων που να τρέχει, ώστε να του δίνει την αίσθηση της ελευθερίας κινήσεων και της εναλλαγής των παραστάσεων. Ο γυροσκοπικός μηχανισμός που έχει στον εγκέφαλό του (ειδική πατέντα των Τοξοτών) είναι άμεσα συνδεδεμένος με τη διάθεσή του και γρήγορα θα επιφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα.
ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ
Συχνά ο Αιγόκερως, αν είναι στις μαύρες του, δεν θέλει να δει ψυχή. Οπότε ένας τρόπος να νιώσει καλύτερα είναι να του επιβάλλεις με το ζόρι την παρουσία σου, να τον βομβαρδίσεις με αδιάκριτες ερωτήσεις και μετά να τον αφήσεις ήσυχο, πράγμα που θα του χαρίσει μια κάποια ανακούφιση. Αν πάλι σε θέλει κοντά του, κάνε παραγωγική την παρουσία σου συμμετέχοντας στην προσπάθεια να λύσει το πρόβλημά του, με τον αγαπημένο του λογικό και αναλυτικό τρόπο. Αν δεν ξέρεις πώς, απλώς ρίχνε σε εκείνον το μπαλάκι, με τη γνωστή τακτική: «Εσύ τι νομίζεις ότι θα έπρεπε να γίνει;». Σκέψου, σκέψου, κάτι θα γίνει.
ΥΔΡΟΧΟΟΣ
Αν ο Υδροχόος σου είναι πεσμένος, φτιάξε του το κέφι δίνοντάς του την αίσθηση ότι χάρη σε εκείνον μπορεί να ανακουφιστεί εν μέρει η δυστυχία σε όλο τον πλανήτη. Έτσι, πιθανόν θα γίνει ευτυχής εξ αντανακλάσεως. Βρες ό,τι έκκληση για συλλογές υπογραφών υπάρχει στο Ίντερνετ και βάλε τον να συνεισφέρει με την πολύτιμη τζίφρα του, για τη σωτηρία παντός έμψυχου και άψυχου, ορατού και αόρατου, σε στεριά, θάλασσα και αέρα. Αυτή η παγκοσμιοποίηση θα τον κάνει να δώσει μικρότερες διαστάσεις στην προσωπική του μαυρίλα. Άλλωστε το κάρμα τα δύσκολα τα φυλάει για τους εκλεκτούς (πες του το κι αυτό).
ΙΧΘΕΙΣ
Όταν ο Ιχθύς βρεθεί να κολυμπάει στα θολά νερά της δυστυχίας, άντε βρες τον. Για την ακρίβεια, δεν τον πιάνεις από πουθενά, καθώς ό,τι και να πεις ή να κάνεις, θα σου το αντιγυρίσει με τον πιο εξωφρενικό τρόπο. Το τελευταίο που θέλει είναι να παρηγορηθεί και μάλιστα με λογικά επιχειρήματα. Αν λοιπόν διαπιστώσεις ότι γουστάρει να κλαφτεί μέχρι εκεί που δεν παίρνει άλλο, κάτσε και άκουγε υπομονετικά, αναστέναζε κι εσύ μαζί του για συμπαράσταση και δίνε του χαρτομάντιλα σε τακτά διαστήματα. Για μετά, που θα βαρεθεί να κλαίγεται, έχε έτοιμη μια πρόταση για κανένα κλαμπάκι με ωραία τρανς μουσική και οικονομικά ποτά.

Μετασχηματισμός τόξου : Η σύνδεση των αρμόνικων με την κοσμοβιολογία

Έχουν περάσει σχεδόν 400 χρόνια από τότε που ο Johannes Kepler  δημοσίευσε το "Harmonices Mundi" (Η αρμονία του κόσμου ) , έργο σταθμός στην ιστορία της επιστήμης και της αστρολογίας , καθώς στο κεφάλαιο που ακολουθεί την ανάλυση των αρμόνικων στις αστρολογικές όψεις , διατυπώνετε για πρώτη φορά αυτός που σήμερα είναι γνωστός ως Νόμος αστρικών περιφορών ή Τρίτος νόμος του Κέπλερ .

 

Ο Κέπλερ χαρακτηρίστηκε από τον  Carl Sagan ως " Ο πρώτος αστροφυσικός και ο τελευταίος επιστημονικός αστρολόγος" είναι χαρακτηριστικός ο τρόπος που προσέγγιζε την αστρολογία πριν 400 χρόνια και συγκεκριμένα το 1606 σε ένα γράμμα του προς τον Thomas Harriot  επιστήμονα της Οξφόρδης γραφεί : "Πληροφορήθηκα ότι η ατυχία σας προήλθε από την αστρολογία . Σας ρωτώ εάν πιστεύετε ότι είναι τόσο ισχυρή ώστε να έχει τέτοια επιρροή . Δέκα χρόνια πριν , απέρριψα την διαίρεση σε 12 ίσα ζώδια , τους οίκους , τους κυβερνήτες , τις τριπλότυπες κλπ. και διατήρησα μόνο τις όψεις μεταφέροντας την αστρολογία στην επιστήμη των αρμονικών "

 

Αιώνες αργότερα δημιουργήθηκαν δυο σχολές αστρολογικής σκέψης που κινήθηκαν και κινούνται σε αυτά τα χνάρια , η μια είναι η γερμανική σχολή που σε μεγάλο βαθμό επικεντρώθηκε στη συμμετρική αστρολογία και η άλλη η αγγλική σχολή όπου εκεί δημιουργήθηκε η σύγχρονη θεωρία αρμόνικων όπως την ξέρουμε . 

 

Το 1975 ο John Addey θα συμβάλει καθοριστικά στην διάδοση της θεωρίας των αρμονικών , όπου για αυτόν " Κάθε αστρολογική επιρροή μπορεί να γίνει κατανοητή σε όρους αρμονικών των κοσμικών περιόδων " .

 

Περιγράφει τον τρόπο υπολογισμού του αρμονικού χάρτη , όπου για να τον υπολογίσουμε:

 

1. Μετατρέπουμε το σημείο ή τον πλανήτη που θέλουμε σε απόλυτη μοίρα ζωδιακού

 

2. Πολλαπλασιάζουμε το σημείο με την αρμονική (1,2,3,4…) που έχουμε επιλέξει

 

3. Εάν το αποτέλεσμα είναι πάνω από 360 τότε αφαιρούμε συνεχώς 360 μέχρι το άθροισμα να είναι μικρότερο ή ισο του 360.

 

H παραπάνω διαδικασία είναι ο απλούστερος τρόπος υπολογισμού ωστόσο με όρους μαθηματικών για να υπολογίσουμε αρμονικές χρησιμοποιούμε την παρακάτω συνάρτηση διακριτών τυχαίων μεταβλητών :

Ή απλούστερα :   

Αργότερα ο άγγλος αστρολόγος James Williamsen εισάγει στις αρμονικές την μέθοδο του Arc Transform (Μετασχηματισμού τόξου) . Eνώ στον κλασσικό αρμονικό χάρτη υπολογίζουμε το ωροσκόπιο σε σχέση με κάποια αρμονική 4^η 5^η 6^η 8^η 16^η … στο Arc Transform υπολογίζουμε σε ποια αρμονική ένας συνδυασμός δυο ή περισσότερων πλανητών βρίσκεται σε σύνοδο .

Η μέθοδος υπολογισμού είναι απλή , υπολογίζουμε την διαφορά σε μοίρες κύκλου που έχουν 2 πλανήτες μεταξύ τους , στη συνέχεια διαιρούμε το 360 με τη διαφορά οπού μας δίνει τον αρμονικό παράγοντα (Harmonic Factor) και τέλος αφού έχουμε βρει τον αρμονικό παράγοντα ακολουθούμε τη διαδικασία όπως στους "κλασσικούς" αρμονικούς χάρτες .

Ένα παράδειγμα : Έστω ότι ο ήλιος μας είναι στην 0 του Ζυγού και η Σελήνη στην 0 του Καρκίνου για να υπολογίσουμε το Arc Transform σε ποια αρμονική δηλαδή ήλιος και σελήνη βρίσκονται σε σύνοδο κάνουμε τις εξής πράξης :

Ήλιος = 180 μοίρες Σελήνη = 90 μοίρες 360/(180-90) = 4^η αρμονική 

Στη συνέχεια υπολογίζουμε την 4^η αρμονική όπως ξέρουμε .

Το 1920 περίπου , ο Alfred Witte μετέπειτα ιδρυτής της αστρολογικής σχολής του Αμβούργου εισάγει τα μεσοδιαστήματα στις τεχνικές της αστρολογίας οπού τα βασικότερα είναι :

1. α/β =χ [1]

2. α/β=γ/δ

3. α-β=γ-δ 

Στις ημέρες μας τα μεσοδιαστήματα είναι μια ευρέως διαδεδομένη τεχνική ερμηνείας του αστρολογική χάρτη και παρόλο που πολλοί μπορεί να χρησιμοποιούν τις δυο πρώτες εξισώσεις , την τρίτη είναι ελάχιστοι εκείνοι που την χρησιμοποιούν , κατά την γνώμη μας είναι εξίσου σημαντική με τις άλλες δυο . Παρακάτω θα αναλύσουμε τις τρεις εξισώσεις και θα δούμε πώς η τεχνική του Arc Transform που εισήγαγε ο James Williamsen στις αρμονικές επαληθεύει αλγεβρικά τις εξισώσεις του Alfred Witte . Αυτό σημαίνει ότι για κάθε μεσοδιάστημα , το Arc Transform προσφέρει το θεωρητικό υπόβαθρο και πως για συγκεκριμένους αρμονικούς χάρτες η κοσμοβιολογία του R.Ebertin μπορεί να λειτουργήσει ως ερμηνευτικό εργαλείο .   

Εξίσωση 1. α/β = χ

 

Για κάθε κατευθείαν (direct) μεσοδιάστημα α/β = χ ισχύει ότι α-χ = χ-β γιατί αφού μιλάμε για μεσοδιάστημα το χ βρίσκεται ακριβός στην μέση .  

 

Κάνοντας τους υπολογισμούς θα παρατηρήσουμε ότι στον Arc Transform χάρτη αχ &βχ τα σημεία α,β,χ είναι σε σύνοδο μεταξύ τους . Υπολογίζοντας δηλαδή σε ποια αρμονική τα σημεία α και χ βρίσκονται σε σύνοδο , διαπιστώνουμε ότι είναι η ίδια αρμονική που τα σημεία β και χ βρίσκονται σε σύνοδο .

 

Ας το δούμε σε ένα παράδειγμα για να το κατανοήσουμε καλύτερα .Για το παράδειγμα μας έχουμε επιλέξει τον χάρτη του Joseph Goebbels , στην πρώτη εικόνα ο δείκτης στον κύκλο των 90 μοιρών βρίσκεται στο κατευθείαν μεσοδιάστημα Αφροδίτη / Πλούτωνας = Ωροσκόπος . Ο δεύτερος χάρτης δείχνει τα Arc Transform Αφροδίτης - Ωροσκόπου και Πλούτωνα – Ωροσκόπου όπως παρατηρούμε ισχύουν αυτά που αναφέραμε παραπάνω

Εξίσωση 2 . α/β = γ/δ

Για κάθε κατευθείαν (direct) μεσοδιάστημα α/β =γ/δ ισχύει ότι

1.  Το Arc Transform του α/δ χάρτη είναι ισο με το Arc Transform του β/γ δηλαδή Arc Transform α/δ = Arc Transform β/γ .

 

2. Το Arc Transform του α/γ χάρτη είναι ισο με το Arc Transform του β/δ δηλαδή Arc Transform α/γ = Arc Transform β/δ .

Σχηματίζοντας συνολικά τέσσερις χάρτες με τους παραπάνω συνδυασμούς , πάμε να το δούμε με ένα παράδειγμα για να το κατανοήσουμε καλύτερα . Στον χάρτη του Joseph Goebbels και πάλι στην πρώτη εικόνα ο δείκτης στον κύκλο των 90 μοιρών δείχνει την εξίσωση Ποσειδώνας / Πλούτωνας = Ωροσκόπος / Μεσουράνημα που θα αναλύσουμε . Ο δεύτερος χάρτης δείχνει τα Arc Transform Ποσειδώνα - Ωροσκόπου και Πλούτωνα – Μεσουράνημα . Ο τρίτος χάρτης δείχνει τα Arc Transform Πλούτωνα - Ωροσκόπου και Ποσειδώνα - Μεσουράνημα , όπως παρατηρούμε ισχύουν αυτά που αναφέραμε παραπάνω .

Εξίσωση 3 . α-β = γ-δ

 

Για κάθε εξίσωση α-β = γ-δ ισχυει ότι το Arc Transform των σημείων α,β είναι ισο με το Arc Transform των σημείων γ,δ . Στον χάρτη του Joseph Goebbels που έχουμε επιλέξει για τα παραδείγματα μας Αφροδίτη και Ποσειδώνας έχουν ίδια μεταξύ τους απόσταση οσο και ο Ωροσκόπος από το Μεσουράνημα δηλαδή Ωροσκόπος - Μεσουράνημα = Αφροδίτη – Ποσειδώνας . Βλέποντας το στην πράξη παρατηρούμε ότι στην ίδια αρμονική Αφροδίτη και Ποσειδώνας βρίσκονται σε σύνοδο όπως και ο Ωροσκόπος με το Μεσουράνημα .

 

---

[1] α/β συντομογραφία του (α+β)/2

Solar fire gold

Το Solar fire είναι ενα αστρολογικό πρόγραμμα που περιλαμβάνει αρκετές  δυνατότητες , είναι αρκετά διαδεδομένο στους κύκλους των επαγγελματιών αστρολόγων αλλα ειναι αρκετα πολυπλοκο για αρχάριους ή νέους αστρολόγους .   Κατεβάστε το από ΕΔΩ 

Εισαγωγικά στοιχεία για την αναθεωρημένη Κοσμοβιολογία

Κάποιοι φίλοι τον τελευταίο καιρό με τα email τους μου ζητάνε να γράψω περισσσότερα για την Κοσμοβιολογία. Καταρχήν θα πρέπει να κάνουμε έναν βασικό διαχωρισμό μεταξύ της Κοσμοβιολογίας των πρώτων ετών και της πιο σύγχρονης. Θα επιχειρήσω να δώσω εδώ ως εκδότης του εαυτού μου μερικά στοιχεία, ίσως σε συνέχειες, για να ξεκαθαρίσουν επιτέλους ορισμένες παρεξηγήσεις γύρω από την Κοσμοβιολογία.


Τριμερείς δομές

Στην Κοσμοβιολογία των τελευταιών ετών (κυρίως από τη δεκαετία του 80′ και μετά) δίνουμε μεγάλη βαρύτητα στις τριμερείς δομές. Τριμερή δομή ενοούμε όταν ένας πλανήτης σχηματίζει όψη με έναν άλλον πλανήτη, και οι δυο τους όψη με κάποιον τρίτο πλανήτη. Προσοχή όμως!
Οι όψεις που σχηματίζουν μια τριμερή δομή πρέπει να ανήκουν στην ίδια κατηγορία όψεων. Οι βασικότερες κατηγορίες ή σειρές όψεων σύμφωνα με τον δάσκαλο μου Baldur Ebertin είναι οι εξής :

1. - ‘Οψεις σειράς 30 μοιρών που είναι οι εξής : μισό εξάγωνο (30 μοίρες), εξάγωνο (60 μοίρες), τρίγωνο (120 μοίρες), και χιαστί ή ασύμφωνη (150 μοίρες).
2. - ‘Οψεις σειράς 45 μοιρών που είναι οι εξής : Σύνοδος (00 μοίρες), μισό τετράγωνο (45 μοίρες), τετράγωνο (90 μοίρες), αντίθεση (180 μοίρες) και ενάμισι τετράγωνο (135 μοίρες).
3. - ‘Οψεις σειράς 72 μοιρών που είναι οι εξής : Πεντάγωνο (72 μοίρες) και ενάμισι πεντάγωνο (144 μοίρες).

Με αυτόν τον τρόπο χωρίζει σε κατηγορίες τις όψεις στην μεθοδολογία του ο Baldur Ebertin. Εκτός από αυτές, χρησιμοποιούμε φυσικά τόσο για την ανάλυση του γενέθλιου χάρτη, όσο και για την πρόγνωση, τις όψεις των πλανητών με τα μεσοδιαστήματα. Μια ακόμα διαφοροποίηση είναι ότι περιοριζόμαστε στις όψεις που σχηματίζουν οι πλανήτες με τις ακμές των γενέθλιων οίκων, χωρίς να εξετάζουμε τη διέλευση ενός πλανήτη μέσα από έναν οίκο, εάν δεν σχηματίζει κάποια σημαντική γωνία με την ακμή του.


Ούτε τόσο παραδοσιακοί ούτε τόσο μεταμοντέρνοι

Για την σύγχρονη Κοσμοβιολογία υπάρχει ακόμα ένας μύθος, αυτός των υποθετικών πλανητών ή αλλιώς transneptunians. Στην Κοσμοβιολογία παραλείπουμε κάθε υποθετικό Transneptunian της Σχολής του Αμβούργου (’Aδη, ‘Αδμητο, ‘Ηφαιστο κλπ), όπως και αρκετά στοιχεία από την μεγάλη αστρολογική παράδοση όπως οι κλήροι της τύχης, οι αντισκιές κ.α. Φυσικά σε κανέναν δεν απαγορεύεται να χρησιμοποιεί συνδυαστικά στοιχεία και μεθόδους από διαφορετικές Σχολές σκέψης, αλλά η μεθοδολογία της σύγχρονης Κοσμοβιολογίας δεν έχει στην πραγματικότητα καμμία σχέση με τις μεθόδους και τις αντιλήψεις της Uranian Αστρολογίας, και σ'αυτό το σημείο υπάρχει στην Ελλάδα μεγάλη σύγχιση.

Ουσιαστικά το σύστημα της Κοσμοβιολογίας, όντας πολύ αυστηρό και θεμελιωμένο κυρίως από ανθρώπους που ξεκίνησαν την έρευνα αμφισβητώντας την υπόσταση της Αστρολογίας, αλλά έγιναν οι πιο φανατικοί θαυμαστές της (και αναθεωρητές της). Αυτός ο ριζοσπαστικός τρόπος αντίληψης του αστρολογικού χάρτη, θεμελιώνεται πάνω στους υπαρκτούς πλανήτες και κρατάει μόνο τον Ωροσκόπο, το Μεσουράνημα και τις ακμές των οίκων, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στα μεσοδιαστήματα και στις τριμερείς δομές. Ενώ εξετάζει τα ζώδια, τα βάζει σε δεύτερη μοίρα, και δεν δίνει καμμιά σημασία στους δεκανούς τους, ούτε τροποποιεί τις ερμηνείες σύμφωνα με μοίρες ή τους τίτλους. Με εξαίρεση τους απλανείς αστέρες τους οποίους υιοθετούσε ως ένα σημείο, ιδίως ο Reinhold Ebertin.

Μια ιδιαίτερη συμβολή της Κοσμοβιολογίας ήταν τέλος αυτή στην ιατρική Αστρολογία.


Προγνωστικές μέθοδοι

Η σύγχρονη Κοσμοβιολογία χρησιμοποιεί ως προγνωστικά συστήματα κυρίως τις διελεύσεις και τις κατευθύνσεις ηλιακού τόξου (όχι όμως θεωρώντας Ωροσκόπο τον Ισημερινό Ωροσκόπο της Σχολής του Αμβούργου, αλλά τον Ωροσκόπο που χρησιμοποιούμε και στην κλασσική Αστρολογία). Απορρίπτει δε ή βλέπει με πολύ μεγάλη επιφυλακτικότητα τεχνικές όπως εκείνες των ηλιακών και σεληνιακών επιστροφών, και χρησιμοποιεί πολύ επιλεκτικά για συγκεκριμένους στόχους και υπό προυποθέσεις, μόνο τις δευτερεύουσες προόδους (1 μέρα=1 έτος).
Για πρόβλεψη, η μοντέρνα Κοσμοβιολογία, εξετάζει όλες τις όψεις που εξετάζει η κλασσική Αστρολογία, αλλά δίνει εξίσου μεγάλη σημασία και στις λεγόμενες ελλάσονες όψεις της κλασσικής Αστρολογίας όπως είναι οι όψεις 30, 45, 72, 135, 144 και 150 μοιρών. Αυτό σημαίνει ότι και για την πρόβλεψη μπορούμε να εξετάζουμε και τα τρίγωνα, και τα εξάγωνα, και όχι μόνο τις σκληρές όψεις (π.χ τετράγωνα ή αντιθέσεις), αλλά αποδίδοντας στις πρώτες, στις σκληρές όψεις δηλαδή, μια περισσότερο ψυχολογική προδιάθεση παρά την ένταση και την βεβαιότητα ενός γεγονότος που δείχνουν οι λεγόμενες σκληρές όψεις.


Οικοθεσία

Το πρόβλημα των συστημάτων οικοθεσίας είναι από τα πιο σοβαρά προβλήματα της διεθνούς αστρολογικής κοινότητας. Προκύπτουν τρομακτικές ανισότητες μεταξύ των οίκων τόσο με το σύστημα Placidus, όσο και με το Koch. Ο κύκλος των Κοσμοβιολόγων έχει βέβαια μείνει πιστός στο σύστημα οικοθεσίας Κοχ, γιατί έχει αποδειχθεί ότι έχει πολλά πλεονεκτήματα στην χρονολόγηση.
Προσωπικά, αναφέρω ενδεικτικά σε διάρκεια επτά ετών, δεν παρατήρησα σε Ωροσκόπια με ακριβή και πιστοποιημένη ώρα γέννησης σημαντικά λάθη. Οι αποτυχίες ήταν δυο, αλλά οι επιτυχίες ήταν αμέτρητες, στις δε αποτυχίες ακόμα δεν έχω πεισθεί αν η ασήμαντη ουσιαστικά χρονολογική μετατόπιση των γεγονότων (μετατόπιση 1 ή 2 μηνών πχ) δεν οφείλονταν σε παράγοντες οι οποίοι ήταν ανεξάρτητοι από το ζήτημα της οικοθεσίας.
Το ζήτημα των οίκων έτσι κι αλλιώς για την Κοσμοβιολογία είναι δευτερεύον, γιατί όπως θα δείτε δουλεύουμε με μια εντελώς διαφορετική τεχνική, παραβλέποντας τελείως τους κυβερνήτες των οίκων.

Η Σχολή της Κοσμοβιολογίας στέκεται με σκεπτικισμό απέναντι στο ζήτημα των οίκων , έχοντας ως δεδομένο ότι υπάρχουν πάρα πολλά συστήματα οίκων που αντιφάσκουν μεταξύ τους. Δείχνει εδώ και πολλά χρόνια μια προτίμηση στο σύστημα οικοθεσίας Κοχ, το οποίο χρησιμοποιούν οι Γερμανοί, οι Αυστριακοί, οι Ελβετοί και οι βόρειες χώρες της Ευρώπης, αλλά που έχει και ένα μεγάλο κομμάτι φανατικών υποστηρικτών του και στις ΗΠΑ. Η σύγχρονη Κοσμοβιολογία άλλωστε, όπως έχει αποδειχθεί, είναι πολύ περισσότερο γνωστή και δημοφιλής στις ΗΠΑ, παρά στην γενέτειρα της Γερμανία.


Μεσοδιαστήματα

Τα μεσοδιαστήματα θα μπορούσαμε να πούμε ότι κάποιο τρόπο υπεραναπληρώνουν τους οίκους, ειδικά όταν δεν γνωρίζουμε ακριβή ώρα γέννησης με το λεπτό, όπου για παράδειγμα αντί να μιλάμε για οίκο γάμου (7ο οίκο) μπορούμε να μιλήσουμε με την ίδια επιτυχία για μεσοδιαστήματα γάμου (μεσοδιάστημα ‘Ηλιου/Σελήνης πχ). Σε πολλές περιπτώσεις, αυτό λύνει πολλά προβλήματα που έχουν να κάνουν με την ώρα γέννησης. ‘Οταν πχ δούμε ότι το μεσοδιάστημα ‘Αρη/Ποσειδώνα και ταυτόχρονα το μεσοδιάστημα ‘Ηλιου/Ποσειδώνα χτυπηθεί από κάποιον πλανήτη των κατευθύνσεων ή των διελεύσεων, μπορούμε και χωρίς να γνωρίζουμε τον 6ο οίκο του να υποθέσουμε ότι κάτι δεν πάει καλά με την υγεία. Συναντώ εδώ και πολλά χρόνια περιπτώσεις ατόμων που επιβεβαιώνουν τον κανόνα ότι ”μπορούμε και χωρίς οίκους”.


Θα αναφέρω δυο παραδείγματα

• Κάποια κυρία γεννημένη με τον ‘Ηλιο στον Τοξότη βίωσε το πέρασμα του διελαύνοντα Πλούτωνα στον Τοξότη πριν λίγα χρόνια. Ο γενέθλιος ‘Ηλιος της δεν ήταν σε κάποιο οίκο ”υγείας/ασθένειας”, ούτε υπήρχε κάποια σχέση μέσω κυβερνητών των οίκων που μας ενδιαφέρουν για τέτοια ζητήματα, αλλά από μόνη της αυτή η διέλευση αρκούσε για να της προκαλέσει ένα σοβαρότατο πρόβλημα υγείας.
  
• ‘Ενας άντρας δέχτηκε το τετράγωνο του Ποσειδώνα προς το γενέθλιο ‘Αρη του. ‘Ηταν μια χρονιά ασθένειας για εκείνον, όμως ο γενέθλιος ‘Αρης του βρισκόταν στον 3ο οίκο. ‘Αποψη της Σχολής της Κοσμοβιολογίας είναι ότι ανεξαρτήτως του οίκου ή του κυβερνήτη του οίκου, ο πλανήτης έχει πολύ μεγαλύτερη δύναμη επάνω στην ανθρώπινη ψυχοσωματική οντότητα.
• Ο πλανήτης αρκεί.

Κατά σειρά σπουδαιότητας, οι Αστρολόγοι που έχουν ειδικευθεί στην Κοσμοβιολογία ακολουθούν κάποια βασικά αξιώματα προτεραιότητας στην μελέτη ενός χάρτη :

• Σημαντικότερο όλων είναι οι όψεις, η γωνιακή απόσταση μεταξύ δυο πλανητών. Παράδειγμα : ‘Ηλιος τετράγωνο Ποσειδώνα.
• Δευτερευόντως οι όψεις τροποποιούνται ως προς την ερμηνεία τους ανάλογα με τα ζώδια στα οποία βρίσκονται οι πλανήτες που τις σχηματίζουν. πχ. ‘Ηλιος στον Σκορπιό σε τετράγωνο με Ποσειδώνα στον Λέοντα, έχει κάπως διαφορετική σημασία από τον ‘Ηλιο στους Ιχθείς σε τετράγωνο με Ποσειδώνα.
• Οι πλανήτες, η Σελήνη, ο Ωροσκόπος και το Μεσουράνημα σε όψεις με τα μεσοδιαστήματα.

Ενεργοποιήσεις

‘Εχει μεγάλη σημασία τι ενεργοποιείται στο γενέθλιο χάρτη με κάθε διέλευση πλανήτη. Παραδείγματος χάριν, στο παράδειγμα 1., ο ‘Ηλιος της κυρίας ήταν σε σύνοδο με τον ‘Αρη και σε αντιθέσεις με τον Ουρανό. 'Ισως να αναμέναμε ότι όσο ο Πλούτωνας τετραγώνιζε τον ‘Ηλιο της, θα της προκαλούσε κάποια χρόνια πάθηση. Εδώ όμως ενεργοποιήθηκαν οι γενέθλιες αντιθέσεις ‘Ηλιου-Ουρανού, ‘Αρη-Ουρανού, και το κρούσμα υγείας ήταν κάτι πολύ ξαφνικό και απρόσμενο, καρδιακό έμφραγμα.


Παραδείγματα μεσοδιαστημάτων

Αντί για οίκους υγείας και ασθένειας, σύμφωνα με Baldur Ebertin έχουμε κάποια μεσοδιαστήματα που αφορούν στην ψυχοσωματική παθολογία :
μεσοδιάστημα 'Ηλιου/Ποσειδώνα, ‘Ηλιου/Κρόνου, ‘Αρη/Κρόνου, 'Αρη/Ποσειδώνα, ‘Αρη/Ουρανού, Κρόνου/Ποσειδώνα, Κρόνου/Ουρανού, Ποσειδώνα/Πλούτωνα κλπ.
Οι όψεις αυτών των μεσοδιαστημάτων με προσωπικούς πλανήτες ή τον Ωροσκόπο, τη Σελήνη και το Μεσουράνημα στο γενέθλιο χάρτη, έχει αποδειχθεί ότι είναι πολύ σημαντικές για ζητήματα φυσικής κατάστασης, οργανικά προβλήματα και αδυναμίες.


Ακόμα μερικά παραδείγματα

Δεν είναι ανάγκη να αναζητήσουμε τη μητρότητα στον 5ο ή στον 4ο οίκο, γιατί είμαστε πλέον βέβαιοι ότι το μεσοδιάστημα Σελήνης/Αφροδίτη ειδικά όταν σχηματίζει δυνατή όψη με τον Ουρανό, και συνηγορούν και άλλοι παράγοντες, μπορεί επίσης να σηματοδοτήσει την εποχή της μητρότητας για μια γυναίκα. Υπάρχουν και άλλα τέτοια μεσοδιαστήματα μητρότητας. Βέβαια, από μόνη της και η δομή της Σελήνης στο χάρτη μπορεί να μας δώσει πάρα πολλές πληροφορίες, ανεξαρτήτως οίκων.

‘Εναν χωρισμό μπορεί να τον δείξει άνετα εκτός από τον Ουρανό στον 7ο, ο Ουρανός που τετραγωνίζει το μεσοδιάστημα Ηλίου/Σελήνης και μια μεγάλη επαγγελματική επιτυχία δεν είναι ανάγκη να την δείξει μόνο ένας Δίας στο Μεσουράνημα, αλλά θα μπορούσε να φανεί και από τον Δία που έρχεται σε σύνοδο με το μεσοδιάστημα Πλούτωνα/Μεσουρανήματος ή το αντίστροφο, τον Πλούτωνα που έρχεται σε σύνοδο με το μεσοδιάστημα Δία/Μεσουρανήματος.

Στον Dr.Baldur Ebertin, πρέπει να αναγνωρίσουμε μια τεράστια συνεισφορά στην νέα μεθοδολογία και στην αναθεώρηση της Κοσμοβιολογίας των πρώτων ετών όπως την μάθαμε κυρίως από το βιβλίο ”Συνδυασμός πλανητικών επιρροών” του πατέρα του, Reinhold Ebertin, βιβλίο σταθμός αλλά όχι αρκετά αντιπροσωπευτικό των τελευταίων τεχνικών και μεθοδολογίας της νεότερης Κοσμοβιολογίας. Ο Baldur Ebertin εξετάζει τα μεσοδιαστήματα με περισσότερο ψυχολογική ματιά, πολύ λιγότερο μοιρολατρικά. Εξίσου θετική συνεισφορά στην ερμηνεία των μεσοδιαστημάτων πρέπει να αναγνωρίσουμε στον Noel Tyl που παρέχει μια καλή βοήθεια για την κατανόηση των μεσοδιαστημάτων με αναθεωρημένες, εξίσου λιγότερο μοιρολατρικές ερμηνείες.

Δ.Σ.
Πηγή

Ξαναγράψαμε τους νόμους της Φυσικής

Ηταν μια γεμάτη δεκαετία για τη Φυσική. Οι εφημερίδες δεν δίνουν εύκολα τις πιο προβεβλημένες σελίδες τους στη Φυσική και στη Χημεία, ωστόσο υπήρξαν στιγμές που οι ερευνητές με τα πειράματα και τις θεωρίες τους κατάφεραν να αποσπάσουν την προσοχή του κοινού του προσανατολισμένου πιο πολύ σε θέματα πολιτικής και καθημερινής επιβίωσης με επιτεύγματα όντως εντυπωσιακά.

Ο επιταχυντής του CERN
Ηταν το πείραμα του αιώνα, η κατασκευή και η λειτουργία του επιταχυντή σωματιδίων στα σύνορα Γαλλίας - Ελβετίας. Και σημάδεψε τη δεκαετία. Κατάφερε μάλιστα να φέρει τη Φυσική κάποια στιγμή στις πρώτες σελίδες ΟΛΩΝ των εφημερίδων του κόσμου. Και να μην τη φθείρει όπως φθείρονται όλες οι... ντίβες όταν πέσουν επάνω τους όλα τα φώτα.

Στο CERN δεν ξοδεύονται τα χρήματα των ευρωπαίων φορολογουμένων ψάχνοντας μόνο για κάποιο φευγαλέο «σωματίδιο του Θεού» βάζοντας τα πρωτόνια σε δυο ομάδες έτσι απλά να γυρίζουν, 100 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της Γης σε (σχεδόν) κυκλικές τροχιές με μήκος 27 χιλιομέτρων περίπου μέσα σε 89 εκατομμυριοστά του δευτερολέπτου για κάθε περιστροφή σε αντίθετη φορά η μια ομάδα με την άλλη και κάποια στιγμή να τρακάρουν μεταξύ τους, με τους επιστήμονες γύρω να χαζεύουν το τρακάρισμα...  

Στο CERN, κοντά στη Γενεύη, κατασκευάστηκε η πιο πολύπλοκη μηχανή που έχει φανταστεί ποτέ ο άνθρωπος. Και έλαβαν σε αυτή την κατασκευή μέρος τεχνικοί και θεωρητικοί επιστήμονες από τη Ρωσία ως τις Ηνωμένες Πολιτείες και ολόκληρη τη Δυτική Ευρώπη, με απροσδόκητα ίσως πολλούς Ελληνες και στο ερευνητικό κομμάτι και στον χειρισμό των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Δίνουμε λίγα αλλά πειστικά στοιχεία για την ακρίβεια που απαίτησε αυτή η μηχανή. Σε όλο το μήκος της διαδρομής, που είναι στα περισσότερα τμήματά της καμπύλη, χρειάζεται να υπάρχουν 1.232 τεράστιοι μαγνήτες για να δίνουν στα πρωτόνια την απαραίτητη καμπύλωση στην τροχιά τους. Εχουν μήκος 15 μέτρα (γιατί τόσο είναι το μεγαλύτερο μήκος που επιτρεπόταν στους ευρωπαϊκούς δρόμους να μεταφέρονται από τους τόπους παραγωγής τους φορτία με βάρος 30 τόνων). Καθένας κοστίζει 700.000 ευρώ και υπολογίστηκε ότι ανά κιλό το κόστος είναι παρόμοιο με της ελβετικής σοκολάτας, άρα τόσο θα κόστιζε αν φτιαχνόταν από το γλυκό αυτό υλικό. Αλλά δεν θα μπορούσε να κάνει αυτά που θέλουμε. Να βρίσκονται οι μαγνήτες σε θερμοκρασία -271 βαθμών Κελσίου, την πιο χαμηλή θερμοκρασία που υπάρχει μόνιμα στο Σύμπαν, ώστε να περιορίζονται στο ελάχιστο οι αντιστάσεις διότι για να κάνουν τη δουλειά τους οι σπείρες του κάθε μαγνήτη, δηλαδή να δημιουργούν μαγνητικό πεδίο με ένταση 150.000 μεγαλύτερη από την ένταση του μαγνητικού πεδίου της Γης, χρειάζεται να κυκλοφορεί ρεύμα με ένταση 12.300 Αμπέρ (στις λάμπες μας η ένταση είναι 0,3 Αμπέρ). Στους μαγνήτες των 15 μέτρων η καμπύλωση είναι μόλις 9 χιλιοστά, άρα καταλαβαίνεις εύκολα τι απαιτήσεις ακριβείας υπάρχουν ενώ οι δυο δέσμες πρωτονίων κινούνται σε κενό της τάξης του 10 ^-13, ξεκινούν με ταχύτητες που είναι το 99,9998% της απόλυτης ταχύτητας του φωτός στο κενό, στην τελική τους ταχύτητα αυτή έχει αυξηθεί μόλις κατά 0,0002% αλλά αυτό δεν είναι λίγο. Οι δέσμες δεν είναι σαν το νερό που τρέχει από τον σωλήνα του ποτίσματος αλλά σαν τις διαδοχικές σταγόνες μιας βρύσης που δεν έχει κλείσει καλά. Περιστρέφονται δηλαδή σε πακέτα των 100 δισεκατομμυρίων πρωτονίων το καθένα, 2.808 πακέτα σε κάθε δέσμη, που οι δέσμες τελικά συγκρούονται όχι μετωπικά, διότι οι ανιχνευτές και οι υπολογιστές δεν θα προλάβαιναν να καταγράφουν και να ταξινομούν τα γεγονότα αλλά με μια ανεπαίσθητη γωνία, πλαγιομετωπικά, όπως λέει και η Τροχαία. Πόση είναι αυτή η γωνία; Οση και το να κοιτάξεις μια ράβδο του ενός μέτρου μπηγμένη κάθετα στο έδαφος από απόσταση 3,6 χιλιομέτρων!

Το «σωματίδιο Higgs»
Με την καταπληκτική κατασκευή του CERN που διαθέτει στην καμπύλη διαδρομή της τέσσερις τουλάχιστον γιγάντιους ανιχνευτές προσπάθησαν οι ερευνητές να βρουν αν πραγματικά υπάρχει κάτι, που προβλεπόταν ήδη από το 1964 από τη θεωρία, αλλά έλειπε η πειραματική βεβαιότητα για την ύπαρξή του, ως τον Ιούνιο του 2012. Μέσα από τις συγκρούσεις των πρωτονίων μεταξύ τους και τα όσα σωματίδια προκύπτουν σαν θραύσματα αυτού του συμβάντος θα έπρεπε να ανιχνευθεί ένας μεγάλος αριθμός γεγονότων αθέατων με γυμνό μάτι, αλλά συγκεκριμένων προδιαγραφών, που θα συσσώρευαν στις μνήμες τους οι υπολογιστές χάρη σε τεράστιας έκτασης ειδικά γραμμένα προγράμματα. Κανένα «σωματίδιο του Θεού» δεν έψαχναν στο CERN, ο όρος από τους εντός του κέντρου θεωρείται βλακώδης, ούτε καν «σωματίδιο του Higgs» θα επιθυμούσε και ο ίδιος ο σεμνός Higgs να το αποκαλούν, διότι την ίδια χρονιά, το 1964, τρεις φυσικοί διατύπωσαν την ίδια υπόθεση, ο ένας, ο Brout, δεν ζει πλέον και οι άλλοι δυο, ο Higgs και ο Englert, είπαν ότι για να ισχύει ένας ολόκληρος πίνακας με όλα τα απαραίτητα, ξεχωριστά μεταξύ τους συστατικά της ύλης, πρέπει να υπάρχει και κάτι ακόμη, που ως τον Ιούνιο του 2012 δεν είχε επιβεβαιωθεί η ύπαρξή του. Για να καταλάβουμε έστω και λίγο τη γλώσσα των ανθρώπων που ασχολούνται με το θέμα πρέπει να αλλάξουμε εντελώς μήκος κύματος. Δηλαδή να βάλουμε στο μυαλό μας ότι το Σύμπαν διαφεντεύεται από τα λεγόμενα κβαντικά πεδία. Είναι σαν να ζούμε μέσα σε συμπαντικές και γεμάτες κύματα θάλασσες. Ενα κύμα φθάνει σε μια σημαδούρα που επιπλέει σε κάποιο σημείο και την κάνει να ανεβοκατεβαίνει. Από αυτή την εικόνα κρατάμε το ότι πρέπει να φθάσει ένα κύμα ως εκεί για να τη βάλει σε κίνηση, το φαινόμενο είναι τοπικό και δεν επηρεάζεται από μακρινά φαινόμενα του τύπου αν υπάρχουν εξωγήινοι κάτοικοι στον Αρη, και τέλος ότι αυτή η κίνηση του σώματος φαίνεται κάτι σαν υλοποίηση της κυματικής κίνησης. Ο υλικός μικρόκοσμος με βάση τα Μαθηματικά και τη Φυσική που υπάρχουν ως σήμερα κινείται και συμπεριφέρεται όπως η μικρή σημαδούρα μέσα στα λεγόμενα κβαντικά πεδία. Ολα τα σωματίδια που γνωρίζουμε είναι κάτι σαν υλοποίηση της ενέργειας σε διάφορα σημεία της απέραντης αυτής θάλασσας που επηρεάζει τα πάντα. Δεν δημιουργούν τα σωματίδια τα πεδία αλλά το αντίθετο. Η εκδήλωση των φαινομένων υπακούει σε κάτι που ονομάζεται τοπική (αλλά όχι κατ' ανάγκην γεωμετρική) συμμετρία και διατηρείται χάρη σε ένα τοπικό πεδίο που ονομάζεται βαθμωτό. Κάτι σαν ελαστικό ύφασμα που κρατάει τα πράγματα στη σωστή τους θέση. Αυτό το ύφασμα όμως θέλει τα σωματίδια όταν εκδηλώνουν την ύπαρξή τους για να το διαπερνούν να έχουν μάζα μηδενική όπως το φωτόνιο. Ολα όμως δεν έχουν μάζα μηδέν, το ξέρουμε αυτό. Χρειαζόταν λοιπόν μια θεωρητική ντρίμπλα, που θα επιβεβαιωνόταν με την ύπαρξη και ενός σχετικού σωματιδίου, για να υπάρξει συμβιβασμός και να συνυπάρχουν σωματίδια με μηδενική μάζα όπως το φωτόνιο και σωματίδια με μάζα διαφορετική από το μηδέν, όλα με κοινή πηγή προέλευσης, και αυτή την υπέδειξαν, περιγράφοντας τον σχετικό μηχανισμό που δίνει σε άλλα σωματίδια μάζα και σε άλλα όχι, ο Higgs και οι άλλοι δυο φυσικοί.

Ολογραφία: Ψάχνοντας την άκρη στο Σύμπαν
Βρίσκεσαι στη Σαντορίνη σε ένα σημείο αρκετά ψηλά και κοιτάζεις προς τη θάλασσα. Εκείνη τη στιγμή σκέπτεσαι, αν μπορούσα αντικρίζοντας μόνο την επιφάνεια αυτού του νερού να βγάλω συμπέρασμα για το τι γίνεται πιο μέσα, φθάνοντας ίσως και μέχρι τον βυθό, θα ήταν υπέροχα. Στο τέλος του 2012, στο πλαίσιο του διαγωνισμού που προκήρυξε το Ιδρυμα Templeton, με θέμα «Τα νέα σύνορα που χαράσσονται στην Αστρονομία και την Κοσμολογία» δόθηκαν είκοσι βραβεία, το καθένα από 175.000 δολάρια, για τη συνέχιση ερευνητικών προγραμμάτων. Ενα από αυτά ήταν και του συμπατριώτη μας Κώστα Σκενδέρη, όπου μεταξύ άλλων ζητείται η απάντηση και στο ερώτημα «Ποια ήταν η πρώτη κατάσταση από όπου ξεπήδησε το Σύμπαν (πριν δηλαδή από τη Μεγάλη Εκρηξη)».

Ο λόγος που το πρόγραμμα του Κώστα Σκενδέρη κρίθηκε ενδιαφέρον πρέπει να έχει σχέση και με τη δυσκολία του και αυτό βγαίνει και από την εξήγηση που δίνει και ο ίδιος για τους αναγνώστες του «Βήματος»: «Η ιδέα αυτής της Ολογραφίας προσφέρει ένα καινούργιο πλαίσιο όπου μπορεί ο ερευνητής να εξετάσει ερωτήματα όπως:

• Ποιοι ήταν οι νόμοι της Φύσης στην αρχή του χώρου και του χρόνου;

• Τι υπήρχε προτού υπάρξουν ο χώρος και ο χρόνος όπως τον αντιλαμβανόμαστε τώρα;

• Χρησιμοποιώντας μια θεωρία που να βασίζεται σε δύο μόνο διαστάσεις (αντί για τρεις) και μία διάσταση για τον χρόνο μπορούν να περιγραφούν το Σύμπαν και οι νόμοι της Φύσης πριν και μετά το Big-Bang και πώς έγινε η μετάβαση από την πριν στη μετά κατάσταση;».

Χωρίς αμφιβολία, πρόκειται για προβλήματα από τα δυσκολότερα που έχει ποτέ αντιμετωπίσει η επιστημονική κοινότητα και η επιχορήγηση του Ιδρύματος Templeton δόθηκε στον έλληνα ερευνητή διότι ακριβώς έχει ήδη αναπτύξει μια θεωρία για το Ολογραφικό Σύμπαν και θέλει στη συνέχεια, από την Ολογραφική Αρχή να δημιουργήσει μια φυσική θεωρία, να βρει δηλαδή ποιοι είναι οι φυσικοί νόμοι ενός ολογραφικού κόσμου. Από αυτή την ιδέα ξεκινώντας άλλοι θεωρητικοί φυσικοί και κοσμολόγοι έφθασαν στο συμπέρασμα πως πράγματα που συμβαίνουν στο εσωτερικό του δικού μας Σύμπαντος μπορούν να έχουν τις αντίστοιχες πληροφορίες γι' αυτά κάπου σε μια επιφάνεια που περιβάλλει τα πάντα. Δεν είμαστε λοιπόν τα τρισδιάστατα ζόμπι πλασμάτων που ζουν στις δυο διαστάσεις στις ακραίες περιοχές του Σύμπαντος ούτε θα ξυπνήσουμε κάποτε διαπιστώνοντας ότι ζούσαμε ένα Truman's Story, ένα πλασματικό δηλαδή περιβάλλον φτιαγμένο από άλλους. Η όλη ιστορία με το Ολογραφικό Σύμπαν έχει να κάνει με το ότι είναι πιο εύκολο να χειριστείς μια Φυσική που έχει τη βάση της σε μια κλειστή επιφάνεια, και μάλιστα όχι με άπειρες διαστάσεις, δηλαδή με δυο διαστάσεις συν μία για τον χρόνο και να ισχύουν οι γνωστοί μας νόμοι της Κβαντικής Μηχανικής ενώ η βαρύτητα δεν μπαίνει στη μέση, από ό,τι μια Φυσική σε έναν χώρο τριών διαστάσεων και με βαρύτητα.

Η επιβεβαίωση της αβεβαιότητας
Τα προηγούμενα δέκα χρόνια μπορούμε να πούμε ότι ζήσαμε την καταξίωση της Kβαντικής Φυσικής, κάτι σαν να έγιναν οι νόμοι της ένα σύνταγμα που όλοι παραδέχονται ότι ισχύει απαρέγκλιτα στον μικρόκοσμο, δηλαδή από το επίπεδο μορίων και σε ακόμη μικρότερες κλίμακες. Τον περασμένο Ιούνιο εμφανίστηκε ένα δημοσίευμα που λόγω Higgs ίσως πέρασε στα ψιλά αλλά είχε ένα πολύ σοβαρό αντικείμενο προβληματισμού. Ισχύει πράγματι η αρχή της αβεβαιότητας, κάτι που τρέλαινε τον Αϊνστάιν, φανατικό πολέμιο του απρόβλεπτου στη Φυσική, της ιδέας δηλαδή της Kβαντικής Mηχανικής, που δίνει μόνο πιθανότητες για την πρόβλεψη συμπεριφορών στον μικρόκοσμο. Και όμως οι Stephanie Wehner και Esther Haenggi στο University of Singapore Centre of Quantum Technology περιέγραψαν ένα θεωρητικό πείραμα (arxiv.org/abs/12056894v1) όπου δυο σημαντικά για ένα σωματίδιο στοιχεία, π.χ. η ορμή και η θέση, τα περιγράφουν σαν δυο ρεύματα ψηφιακών κωδικοποιημένων στοιχείων που δεν γνωρίζουμε και πάλι με ακρίβεια το περιεχόμενό τους. Απέδειξαν λοιπόν ότι μόλις προσπαθήσουμε να χαλαρώσουμε τους κανόνες της αβεβαιότητας και να αποκτήσουμε πιο ακριβή γνώση χτυπάμε σε... τοίχο. Συγκεκριμένα, ελαττώνοντας την αβεβαιότητα φθάνουμε στο απαράδεκτο για τη Φυσική να παράγεται ενέργεια από το (πραγματικά) τίποτα. Αρα η Αρχή της Αβεβαιότητας απέκτησε άλλη μια επιβεβαίωση.

Το κενό δεν είναι πια κενό
Μια ακόμη ιδέα με την οποία έπρεπε τα τελευταία δέκα χρόνια να συνηθίσουμε να ζούμε είναι πως εκεί που (νομίζουμε ότι) δεν υπάρχει άλλο από «άδειος χώρος» γίνεται χαμός από δράση. Οσοι ασχολούνται με το τι συμβαίνει σε αυτό που κάποτε θεωρούσαμε κενό, πρέπει να ξεκινήσουν με έναν διαφορετικό ορισμό στο μυαλό τους. Το κενό δεν είναι εκεί που υπάρχει μόνον το τίποτε αλλά κενό είναι μια διάταξη στη Φύση όπου υπάρχουν σωματίδια με ιδιόρρυθμη, είναι η αλήθεια, συμπεριφορά, αλλά ελάχιστη συνολικά και (υπο)λογιστικά ενέργεια. Τα σωματίδια αυτά δημιουργούνται και εξαφανίζονται σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα ώστε προτού το πάρουμε είδηση, ο συνολικός απολογισμός για την ύπαρξή τους μας βγαίνει μηδέν. Σαν να πήραμε, δηλαδή να δανειστήκαμε, χρήματα από την τσέπη φίλου και προτού το καταλάβει να τα ξαναβάλαμε στη θέση τους. Αντί για το τίποτα λέμε ότι υπάρχει μια «ύφανση» της πραγματικότητας που τη λένε ουσία  Higgs. Στα πειράματα με τις συγκρούσεις στο CERN προσπαθούν να δημιουργήσουν κάποιες «ρυτίδες» στο ύφασμα αυτό, που είναι ένα κβαντικό πεδίο στην ουσία, όπως περιγράφηκε πριν σαν θάλασσα, που εκδηλώνονται με τη μορφή  δύσκολα ανιχνεύσιμων στιγμιαίων σωματιδίων. Αυτά ονομάζονται «μποζόνια Higgs» και ψάχναμε την επιβεβαίωση της ύπαρξής τους. Και έτσι μαθαίνουμε πλέον ότι δεν πρέπει να λέμε ότι στο κενό υπάρχει το τίποτα αλλά κάτι που έχει και ενέργεια και δράση αλλά με μινιμαλιστική συμπεριφορά.