Τα… μαθηματικά του φλερτ Η θεωρία των παιγνίων έχει εφαρμογή στις σχέσεις ανδρών-γυναικών σύμφωνα με Βρετανούς επιστήμονες.

Λένε ότι οι οικονομολόγοι χώνουν τη μύτη τους παντού, αλλά ίσως οι μαθηματικοί είναι ακόμα χειρότεροι. Βρετανοί επιστήμονες παρουσίασαν ένα μαθηματικό μοντέλο του φλερτ, που εξηγεί, ούτε λίγο ούτε πολύ, γιατί το «παιγνίδι» ανάμεσα στα δύο φύλα συχνά τραβάει σε μάκρος!

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο βιολογικό περιοδικό «Journal of Theoretical Biology», έγινε από ερευνητές καθόλου τυχαίων ιδρυμάτων: του Πανεπιστημιακού Κολεγίου του Λονδίνου (UCL), υπό τον καθηγητή μαθηματικών, Ρόμπερτ Σέιμουρ, του πανεπιστημίου του Γουόργουικ και της Σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Λονδίνου (LSE) υπό τον δρ. Πίτερ Σόζου.

Η μελέτη χρησιμοποιεί τη θεωρία των παιγνίων για να αναλύσει πώς ο άνδρας και η γυναίκα, που αρχίζουν να φλερτάρουν μεταξύ τους και να παίζουν το «παιγνίδι του ζευγαρώματος», συμπεριφέρονται με στρατηγικό τρόπο ο ένας προς τον άλλο -χωρίς κατ' ανάγκην να το συνειδητοποιούν. Το «παιγνίδι» τελειώνει όταν ο ένας από τους δύο αποσυρθεί ή η γυναίκα αποδεχτεί τον άνδρα ως σύντροφο (αλλά όχι το αντίθετο!).

Η βασική παραδοχή είναι ότι ο άνδρας, στα μάτια της γυναίκας, είναι «καλός» ή «κακός» ανάλογα με την ικανότητα που έχει -ή η γυναίκα πιστεύει ότι έχει- για να φροντίσει τα παιδιά που θα κάνουν όταν κάποτε στο μέλλον παντρευτούν. Ο βασικός στρατηγικός στόχος της γυναίκας είναι να μάθει -με κάθε τρόπο- όσο γίνεται περισσότερες πληροφορίες για το πόσο «καλός» μπαμπάς θα γίνει ο άνδρας που έχει απέναντί της.

Ο «καλός» τύπος άνδρα είναι διατεθειμένος να τραβήξει σε μεγαλύτερο μάκρος το προκαταρκτικό φλερτ από ό,τι ο «κακός», πράγμα που η γυναίκα εκτιμά, αν μη τι άλλο επειδή έτσι έχει περισσότερο χρόνο για να εκμαιεύσει πληροφορίες σχετικά με τον υποψήφιο σύντροφό της. Οι «κακοί» άνδρες (από τη σκοπιά της γυναίκας) είναι όσοι εύκολα και γρήγορα τα παρατάνε. Όσο το φλερτ συνεχίζεται, αυξάνεται η πιθανότητα ο άνδρας να θεωρηθεί ο «κατάλληλος» τύπος.

Όπως δήλωσε ο καθηγητής Σέιμουρ, «το φλερτ σε ένα σημαντικό αριθμό ζώων κρατά μεγάλα χρονικά διαστήματα. Στους ανθρώπους μπορεί να περιλαμβάνει μια σειρά από δείπνα, θεατρικές παραστάσεις, ταξίδια και άλλες εξόδους, που μπορούν να συνεχίζονται για μήνες ή και για χρόνια. Ο άνδρας συνήθως πρέπει να σηκώσει το μεγαλύτερο οικονομικό βάρος αυτού του παιγνιδιού, όμως τελικά και για τα δύο φύλα υπάρχει ένα σημαντικό κόστος, με την έννοια του χρόνου που θα μπορούσε να έχει δαπανηθεί σε άλλες πιο παραγωγικές δραστηριότητες».

Γιατί, λοιπόν, οι άνθρωποι, αλλά και άλλα ζώα, δεν επιταχύνουν τα πράγματα για να γλιτώσουν αυτό το κόστος; Η απάντηση, κατά τον Σέιμουρ, φαίνεται να βρίσκεται στο ότι «η επιμήκυνση του φλερτ είναι ένας τρόπος για το θηλυκό να αποκτήσει περισσότερες πληροφορίες για το αρσενικό και να μειώσει τις πιθανότητες μιας λανθασμένης επιλογής. Από την άλλη, ο άνδρας, προθυμοποιούμενος για ένα τόσο μακρόχρονο φλερτ, μεταφέρει το μήνυμα ότι είναι πιθανώς ο κατάλληλος. Άρα, το μακρύ φλερτ δεν είναι παρά το τίμημα για να αυξηθεί η πιθανότητα ενός αρμονικού ταιριάσματος. Ίσως αυτό εξηγεί την κοινή πεποίθηση και συμβουλή στις γυναίκες να μην κοιμούνται με έναν άνδρα από το πρώτο ραντεβού».

Όσοι άνδρες, λοιπόν, έχουν σοβαρές προθέσεις, ας εξοπλισθούν με υπομονή!

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η Μυστηριακή Καββάλα και το σύστημά της ( μέρος A )


Η ανάγκη για εξέλιξη της ύπαρξής μας οδηγεί τον δημιουργικό μας εαυτό προς τις εσώτατες πτυχές μας, σε αυτά που έχουν πραγματική αξία για τη Ζωή και την ουσιαστική καλλιέργειά μας έξω από την πλάνη της καθημερινότητας. Το να ανακαλύψουμε και να αναπτύξουμε συνειδητά ορισμένες δυνατότητες του νου, το να φωτίσουμε σκοτεινές όψεις του εαυτού μας και να εκφραστούμε μέσα από ισορροπία και αρμονία με τη Φύση και το Σύμπαν σε μια βάση Παγκόσμιας Συνείδησης, είναι εφικτό.
Ένας μελετητής των εσωτερικών επιστημών οδηγείται στη Γνώση του Εαυτού, οδηγείται στο να πλησιάσει τους Θείους Νόμους, στο να εκφράσει το θέλημα της Ψυχής του, με τρόπο τέτοιο, ώστε να έρθει σε ταύτιση με το πιο εξυψωμένο και ανώτερο Πνευματικό κομμάτι της ύπαρξής του. Τα εσωτερικά συστήματα και οι σχολές μέσα από τις οποίες εκφράζονται, μπορούν να δώσουν τους τρόπους για αυτή την αυτοανακάλυψη καθώς και την ώθηση ώστε ο κοινός νους να εξελιχθεί σε Κοσμικό Νου, η συνείδηση της καθημερινότητας σε Κοσμική Συνείδηση, ώστε, όλοι μαζί σαν ανθρωπότητα να περάσουμε σε ένα υψηλότερο στάδιο πνευματικής εξέλιξης.

Ο αποσυμβολισμός κυκλωπείας και η ποσειδώνια λήθη .


Ολόκληρη η ελληνική μυθολογία φαίνεται ότι είναι ένα σύστημα αλληγορικών εννοιών .Οποίος καταφέρει να αποκρυπτογραφήσει αυτές τις έννοιες σίγουρα θα βρεθεί μπροστά σε θαυμαστές και αναντίρρητες αλήθειες , για να γίνει αυτό ώμος θα πρέπει να βουτήξεις σε βαθιά νερά. Σχεδόν όλες οι θρησκείες , οι φιλόσοφοι και οι πνευματικοί άνθρωποι του κόσμου τις περισσότερες φορές ότι είχανε να πουν το λέγανε μέσα από παραβολές, μύθους , διηγήματα ακόμα και παραμύθια ! Γιατί όμως συμβαίνει αυτό ?
.
Η ιστορία αυτή στο νησί του Κύκλωπα είναι ηζωή του καθένα μας. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, ο κάθε άνθρωπος του μέλεται να ζήσει τη δική του Κυκλώπεια
Διαβάστε όλο το άρθρο

«Το φαινόμενο 11» 2+0+0+9=11


Αν ξαφνικά ανακαλύψετε άτι αρχίσατε να βλέπετε 11 ή 111ή 1111 ή 11:11 σε υπολογιστές, στα ψηφιακά ρολόγια του σπιτιού σας, του αυτοκινήτου σας, του υπολογιστή σας, σε αριθμους πινακίδες, σε κλεισίματα τιμών μετοχών, σε ημερομηνίες κ.α., τότε διαβάστε προσεκτικά τα παρακάτω:

Ο Πόλεμος στην μέση ανατολή….


Αργά εχθές το βραδύ πράκτορες της μοσαντ διοχετεύσαν αυτές τις φωτογραφίες στο διαδίκτυο σε μια προσπάθεια να πλήξουν την ψυχολογία των Παλαιστινίων

Τί πραγματικά επιδιώκουν οι Τούρκοι με τις τελευταίες προκλήσεις στο Αιγαίο;



του Σάββα Καλεντερίδη
Οι Τούρκοι άρχισαν τις τελευταίες ημέρες να επιδεικνύουν απέναντι στην Ελλάδα συμπεριφορά που ανασύρει μνήμες από το παρελθόν, αφού, μετά τα Ίμια και τις θεωρίες της Άγκυρας περί γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο, για πρώτη φορά προβαίνουν σε έμπρακτη και όχι θεωρητική αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας σε δυο νησιά, το Αγαθονήσι και το Φαρμακονήσι.
Τί είναι όμως αυτό που ώθησε την τουρκική κυβέρνηση να αλλάξει στάση ...απέναντι στην Ελλάδα, μετά από μια περίοδο που τα ελληνοτουρκικά είχαν μπει σε μια φάση "εναλλακτικής" διαχείρισης μέσω αέναων και αλλεπάλληλων συνομιλιών για τα ΜΟΕ και επισκέψεων εκατέρωθεν που τις περισσότερες φορές εξαντλούνταν σε κινήσεις αβροφροσύνης και χαμόγελα, διαδικασία που στην ουσία νομιμοποιούσε και παγιοποιούσε τις απαράδεκτες διεκδικήσεις της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα, ενώ παράλληλα η Άγκυρα έμεινε αμετακίνητη στις θέσεις της στο Αιγαίο, το Κυπριακό και το Πατριαρχείο.
Πρώτα απ' όλα θα πρέπει να αποφύγουμε να αναλύσουμε τα γεγονότα με βάση την εξαιρετικά ανόητη άποψη που ακούγεται -δυστυχώς και από στόματα υπευθύνων- κάθε φορά που η Τουρκία αναπτύσσει μια επιθετική πολιτική εις βάρος της χώρας μας, ότι δηλαδή η γειτονική χώρα προσπαθεί μέσα από μια ελληνοτουρκική κρίση να κάνει εξαγωγή των εσωτερικών της προβλημάτων ή ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις "κάνουν του κεφαλιού τους", ερήμην της τουρκικής κυβέρνησης.
Χωρίς να προβούμε σε ανάλυση και εκτίμηση της σκοπιμότητας και της αποτελεσματικότητας της ελληνικής πολιτικής γύρω από την αντιμετώπιση της απαράδεκτης τουρκικής επιθετικότητας τα τελευταία χρόνια, θα πρέπει να αναζητήσουμε με ψυχραιμία την πραγματική αιτία που "ζωντάνεψε" τις τουρκικές διεκδικήσεις μετά από μια περίοδο σχετικής και πολύ επικίνδυνης για τα συμφέροντά μας ηρεμίας περίπου δέκα ετών.
Αν και σε τέτοια θέματα είναι εξαιρετικά παρακινδυνευμένο να προβαίνει κανείς σε μονοδιάστατες και απόλυτες εκτιμήσεις, κατά την άποψή μας η πραγματική και ίσως μοναδική αιτία που προκάλεσε την αλλαγή της στάσης της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα την περίοδο αυτή, είναι το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η τουρκική κυβέρνηση στο θέμα των παραχωρήσεων που θα πρέπει να κάνει για να προχωρήσει ομαλά η ενταξιακή πορεία στην Ε.Ε. και συγκεκριμένα η εφαρμογή του Πρωτοκόλλου της Άγκυρας, το οποίο στην ουσία οδηγεί στην de facto αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία.
Η Τουρκία, αποφασισμένη να μην υποχωρήσει από τη θέση της για μη αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας και στριμωγμένη από τις πιέσεις της Ε.Ε. για εφαρμογή του Πρωτοκόλλου της Άγκυρας, για τις οποίες πιέσεις θεωρεί ως κύρια υπεύθυνη την Ελλάδα, επανέρχεται με πιο επιθετικό τρόπο στις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο, έχοντας ως στόχο να εκβιάσει την Ελλάδα και να την υποχρεώσει να υποχωρήσει από τις όποιες προϋποθέσεις θέτει στην Άγκυρα μέσω Βρυξελλών για το Κυπριακό και για μια σειρά από άλλα ζητήματα ελληνικού ενδιαφέροντος.
Σε περίπτωση λοιπόν που η εκτίμησή μας είναι ορθή (εμείς πιστεύουμε ότι είναι και για όσους την αμφισβητούν δεν έχουν παρά να διαβάσουν προσεκτικά τις δηλώσεις του Τούρκου υπουργού εξωτερικών Μπαμπατζάν από τις αρχές Δεκεμβρίου μέχρι σήμερα), αυτό που μένει είναι να οξυνθούν τα αντανακλαστικά της ελληνικής πολιτείας και των εμπλεκομένων υπουργείων απέναντι σε κάθε πρόκληση και σε κάθε προβοκάτσια που είναι δυνατόν να προέλθει από την Άγκυρα, από κύκλους στην Ελλάδα ή από ξένα κέντρα, να λειτουργήσει επιτέλους η συνείδηση σε όλα τα επίπεδα της διοίκησης για την ανάγκη ορθής και αποτελεσματικής διαχείρησης κρίσεως και, αφού ξεφύγουμε και από αυτόν τον σκόπελο, χωρίς απώλειες θέλουμε να πιστεύουμε, να χαραχτεί επιτέλους μια πολιτική για τη ριζική αντιμεπώπιση από τη χώρα μας του διεθνούς προβλήματος που λέγεται Τουρκία.
Πάντως, ένα είναι σίγουρο, η σωστή διεύθυνση για την επίλυση του προβλήματος αυτού δεν είναι οι διάφορες πρεσβείες ούτε διάφοροι εξωτερικοί παράγοντες που μας χαϊδεύουν τ' αυτιά ότι θα λύσουν αυτοί για μας το πρόβλημα με ένδοξους ή άδοξους σπαρτιάτες, αλλά η ίδια η ελληνική κοινωνία, η οποία είναι η μόνη που μπορεί να στηρίξει μια εθνική πολιτική για την έξοδο από την πολύχρονη κρίση η οποία -άλλοτε σε ύφεση και άλλοτε σε έξαρση- ταλανίζει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.